Kolejnym prelegentem na Uroczystej Sesji SWPŁ będzie dr inż. Bartłomiej Sztyler. Jest on pracownikiem Instytutu Elektroniki na Wydziale Elektrotechniki, Elektroniki, Informatyki i Automatyki Politechniki Łódzkiej. Jest absolwentem Telecommunication and Computer Science, prowadzonego w International Faculty of Engineering Politechniki Łódzkiej oraz kierunku Elektronika i Telekomunikacja na WEEIA PŁ. W 2026 roku uzyskał stopień doktora w dyscyplinie automatyka, elektronika, elektrotechnika i technologie kosmiczne na podstawie rozprawy dotyczącej dekodowania ruchu i wyobrażeń ruchowych w systemach interfejsu mózg-komputer. Jego działalność naukowa koncentruje się na przetwarzaniu i analizie sygnałów biomedycznych, w szczególności sygnałów EEG i EMG, projektowaniu systemów akwizycji biosygnałów oraz zastosowaniu uczenia maszynowego w interfejsach człowiek-komputer. Zajmuje się również rozwijaniem technologii wspomagających oraz nowych metod wykorzystania elektroniki i informatyki w medycynie.
Streszczenie wystąpienia:
Komunikacja człowieka z komputerem nieustannie się zmienia. Początkowo odbywała się głównie za pomocą klawiatury i myszy, następnie pojawiły się ekrany dotykowe, sterowanie głosowe oraz systemy rozpoznające ruch i gesty użytkownika. Rozwój elektroniki, informatyki i sztucznej inteligencji sprawia, że współczesne urządzenia mogą coraz lepiej rozpoznawać sposób zachowania człowieka i dostosowywać do niego swoje działanie. Interfejsy człowiek-komputer znajdują obecnie zastosowanie nie tylko w komputerach i urządzeniach mobilnych, lecz także w medycynie, rehabilitacji, edukacji, przemyśle oraz systemach wspomagających osoby z niepełnosprawnościami. Mogą wykorzystywać między innymi głos, gesty, ruch gałek ocznych, aktywność mięśni oraz inne sygnały pochodzące z organizmu człowieka. Dzięki temu możliwe jest tworzenie nowych sposobów obsługi urządzeń, szczególnie w sytuacjach, w których korzystanie z tradycyjnej klawiatury, myszy lub ekranu dotykowego jest utrudnione albo niemożliwe. Jednym z najbardziej interesujących kierunków rozwoju są interfejsy mózg-komputer, określane jako BCI, czyli Brain-Computer Interface. Wykorzystują one informacje o aktywności mózgu do rozpoznawania określonych reakcji lub intencji użytkownika. Mogą umożliwiać komunikację i sterowanie urządzeniami bez konieczności wykonywania ruchu, co ma szczególne znaczenie dla osób z poważnymi ograniczeniami motorycznymi. Opracowanie takich systemów pozostaje jednak dużym wyzwaniem ze względu na złożoność sygnałów mózgowych, ich podatność na zakłócenia oraz różnice występujące pomiędzy poszczególnymi użytkownikami.
